دیدم که آیینه فرو می رفتدر مستیِ انکارِ انسان هادر وعدهء دیدار گرگآهودور از خشونت های دوران ها دیدم که می رفتیم و می مُردیمدر مرز پروازِ پلیکان ها*جایی میان بوسه های سرخروی خطوط ِ گیج لیوان ها می خورد

سنجاقکی در سینه ات پرواز می کرددر جاده ای بین دوراهی مانده بودیراهی به جز رفتن برای بادها نیستاین را به گوش قاصدک ها خوانده بودی... می رفتی و از یاد می بُردی که روزیمهمان قلب من ولی ناخوانده بودیتا م